En Kötü Gün

En kötü günümüz söyle n’olsun
Dokunamamak mı birbirimize
Lütfen bir kuşku düşmesin ellerimize
Gider sayarım yıldızları, acımam gözlerime
Küsmek bile güzeldi seninle ama
Susmaktan bıkkınlık mı gelsin içimize

En kötü günümüz söyle n’olsun
Kargalar mı gezinsin evimizin etrafında
Şarkılar çalsın, kadehlerle yanalım efkârında
Hiç üzülmem kendime böyle bir günün tekrarında
Dudakların kıvrılırken yuvarlak ünlülerin ayaklarında
Sakla beni, sakla beni, sakla

En kötü günümüz şöyle olsun:
Birkaç dostluk hatırası masada dursun
Saçların bir kelebeğin ömrü kısalığında
Kirpiklerin Nil gibi uzun, ne alıcı
Ellerimiz değmese de birbirine, ki ne acı
Gözlerimiz aynı mahallenin çocukları
Bir sarılsam yeter inan
Kalsa yeter zihnimde hatırası
En kötü günümüz böyle olsun!

Psychohol

B/M

Reklamlar

Satır Satır

Satır satır çizdi hayatını yazılanlar
Kan revan
Fakat kimse senin yazdığın gibi oynamadı
Bir bildikleri var mıdır?
Vardır elbet bir nedeni
Bunu dert edinmekse, sanırım hayatın bir bedeli
Doğulu bir derde sahipsin, tut elini
Sonuçta hiç kimse dertten ölmedi
En azından ölüm raporunda
“Dert” yazmadı ölüm nedeni
Ve hiç görmedin daha önce
Yüreğinin orta yerinde kahvaltı edeni
Herkes bilir en nadide kahvaltının
Bir bardak çay ile olduğunu
Fakat yüreğe ekmek banmak
Bilmiyorum ki ne diyeyim.

Psychohol

B/M

Sinameki

İnsan kısa sürmesini ister acı veren şeylerin
Zor bir hakikat, namütenahi ıstırap veya bir zemheri
Bu ayrılık ki aksine en uzun güne denk geldi
O gündü işte Sinameki’nin veda busesi

Başlamıştı tam da arpa boyu bir arkadaşlık
Aklında elmaslar olsa da yüreğin hayli bulanık
İki dakika daha uyutmadı seni yorgan, yastık
O gündü işte Sinameki’nin veda busesi

Bir sır gibi yüzün, hep ağlamaklı gözlerin
Tutma bırak yaşları, üşümez mi ellerin
Der miydin ki bir gün ağlatacak gülüşlerin
O gündü işte Sinameki’nin veda busesi

Ayrılık mecburi ise kaçınılmazdır o zaman gözyaşı
Güneşin farklıdır her gün her şafaktaki batışı
Senin ise insanlarla arkadaşlıklarının bitişi
O gündü işte Sinameki’nin veda busesi

Psychohol

M/T

Arcturus

Sinirlisin bu gece
Saçın başın dağınık
Kıpkırmızı yüzün
Bi’ dur, dur be gözüm
Anlat sebebini
Seni yok eden deliliğin
Nice yıllar geçirdin
Üstelik yalnız, kimsesiz
Kendince haklısın da
Sana yaramadı kimsemiz
Desen ki “ey adam, bu ne iştir?”
Ben de bilmiyorum güzelim
Bildiğim tek şey var ama, çok içtik
Senin ışığında, kızıl ışığında geceleri
Hep vurduk birbirine yalnız kadehleri
Buna mı kızgınsın yoksa
Kahrın neydi toksan
Bugünden itibaren
Sen de ben de yok olsak
Gökyüzünü-yeryüzünü siyaha koysak
Kim özleyecek geçmişimizi
Ve sen yakında
Bu kızgınlıkla yok olurken
Ben çoktan ölmüş olacağım
Tekrar sana dönüşürken

Psychohol

M/T

Olmasın

IMG_20190606_220302_143.jpg

Ve bir geçmiş bir kanca ile asmış beni sırtımdan şu arşa
Dinlemez derdimi güller benim kopardığımdan beri bir aşka
Acının son bulması için artık, insanın ihtiyacı yoksa bir şevke
Makberimizde gül, aklımızda dün, gönlümüzde yar olmasın

Karanlıkta yıldızları ortak etmek dertlere eder beni mecnun
E sen sormaz mısın kimler değdi yüreğime saçtı efsun
Aklım da sende fikrim de sende, kimler duyarsa duysun
Sen yoksan bu ömürde daimi, bu can bu ruhumda var olmasın

Cenk ederken gözlerimiz yüreklerimizin cephanesi ile
Bir lakırtı etmek bile nice dağlar devirir ruhun sevhanesi ile
Gönlünde ne patikalar açmışım bilmem, bu şuhun nesi ile
Kurduğumuz köprüler geniş değildi seninle, yollarımız da dar olmasın

Bir dudak içmek senden bir hayat bulmak gerçekliğe
Can canandan ne zaman ayrılmış, yer verme ürkekliğe
Kader ne zaman yol açmış sebepsiz ve boş bir denkliğe
Gözlerimiz tanışırsa bir gece vakti, evlerimizde ar olmasın

Elim bağlı kolum bağlı aklım ise öksüz kalmış
Zindandaki mahkumlardan halım farksızlaşmış
Gel desen hiç gelemem, yolum benim tatsız olmuş
Artık bahar geldi semtimize, bahçemizde kar olmasın

Psychohol

B/M

Kar Tanesinin Kaderi

Seni incitmek
Bir kar tanesinin
Ellerimde eriyişini
İzlemek gibiydi
İçimden bir şeyler kopardı da
Elimden bir şey gelmezdi
Çünkü kar tanesinin
Kaderi buydu
Eriyip
Yitip
Gidecekti
Ve sen incindiğinde
Ben senin hatıranı
Yaşatmak için
Diğer kar tanelerini
Koruyacaktım
Onlar erimesin diye
Donacaktım

Ben dondum
Ama sen
Dönmedin.

Psychohol

M/İ

Özledim

Her sabah
Benim yerime
Güneş okşarken saçlarını
Her ağladığında
Adi peçeteler
Silerken göz yaşlarını
Nasıl özlemem ben
Senli yaz başlarını
Özledim.

Psychohol

M/İ